ایرلندی ها در کمال تعجب به آری رأی دادند. حتی به گفته نویسنده وبلاگ، ایرلند دیگر کشور عقب مانده درونگرا نیست. با این رای ثابت کرد که تحت کنترل کاتولیک نخواهد بود. تبریک می گویم. اما جزیره ایرلند متحد نیست و قسمت شمال شرقی آن متعلق به بریتانیای کبیر است. ایرلندی ها برگزیت را چگونه می بینند؟ رابطه بین ایرلند شمالی و ایرلند چیست؟ در طول مصاحبههایی که درست قبل از خود رفراندوم انجام شد، شاید بخشهایی از پاسخها را پیدا کنید.
مشکل ایرلند در مقابل را عمیق تر کنید. از زمانی که Simple Minds بلفاست Child را منتشر کرد، ایرلند شمالی برای مدت طولانی رویای من بوده است. انفجار بمب (هتلی که بیشترین بار در جهان منفجر شده است واقع در مرکز بلفاست)، گریه، ویرانی، من نفهمیدم همه چیز درباره چیست، اما بلفاست برای من همان چیزی بود که سوریه برای دوازده ساله های امروزی باید باشد - جنگ دائمی.
راننده تاکسی که ما را می برد یک کاتولیک محلی است. هنوز مشکلاتی با پروتستان ها وجود دارد، ما هنوز دیوارهایی داریم که ما را از هم جدا می کند. آیا او از برگزیت نمی ترسد؟ نه، بالاخره اروپا در یک لحظه به پایان می رسد، او کاملا مطمئن است، اروپا از هم خواهد پاشید. این بر آنها تأثیری نخواهد گذاشت، تجارت همه جا راه خود را پیدا می کند، آنها به یک بازار مشترک نیاز ندارند، زیرا ایرلند شمالی بخشی از سومین اقتصاد بزرگ جهان است. هر سومین کلمه ای که می گوید را درک کنید، حتی اگر سعی کند با یک غریبه توجه کند. او سخت است. بهتر از ایرلندی ها، درآمدهای بالاتری وجود دارد. ده سال پیش ورشکست شدند.
همه با برگزیت چندان راحت نیستند. از سه نفر می پرسم و همه شانه هایشان را بالا می اندازند که هر چه باشد خوب نیست، می دانید خوب نیست. مقاله سردبیر گاردین نیز در همین راستا است - مقاله در تاریخ 6 می (چند روز پیش) منتشر شده است، بنابراین موضوع داغ است. آنچه روزنامه بریتانیایی گاردین می نویسد را بخوانید.
برای بسیاری با چنین گردشگری توسعه یافته تعجب آور است، اما حتی امروزه در بلفاست حصارهایی وجود دارد. حتی امروز، بلفاست متحد نیست، بلکه به کاتولیک ها و پروتستان ها تقسیم شده است که چنین وانمود می کنند مشکل است، اما آنها هنوز هم از یکدیگر متنفرند. حتی امروز، دیوارها و حصارهای سیم خاردار وجود دارد که جوامع را از هم جدا می کند. سردبیر در مقاله می پرسد که آیا پست های مرزی بین ایرلند پس از برگزیت بازیابی خواهند شد؟ اخیراً اینجا بود…
از شهر Enniskillen بین دریاچه های Lough Eme عبور می کنیم. این شهر همیشه مرکز شهرستان فرمانا بوده است. گردشگران اسلواکی زیادی در ایرلند بودند، حتی پیشخدمتها، نظافتچیها، کارگران سوپرمارکتها... در ایرلند عقبمانده، اسلواکیها پستترین کارها را انجام میدهند - این غمانگیز است - و به آن یادگیری زبان میگویند. اما زبان در یک جامعه بدوی با زبان تحصیل کرده ها متفاوت است - جامعه در ایرلند به طور قابل توجهی بر اساس طبقه تقسیم شده است. شما می توانید آن را در چهره مردم، در و به محض صحبت کردن.
شما یک جمله به زبان انگلیسی نوشتاری در سوپرمارکت یاد نخواهید گرفت. بیایید باور کنیم که جوانان اسلواکی امروزی در آینده در بخش IT در ایرلند کار خواهند کرد. به هر حال Enniskillen خارج از بحث است. خوب، یک قلعه زیبا وجود دارد، قایق های تفریحی در امتداد رودخانه ارنه حرکت می کنند، ماهیگیران در مرکز شهر روی چنین صندلی های خاصی ماهی می گیرند. شما احساس فرهنگ بالایی دارید. درست پس از انفجار مهیب در انیسکیلن، زمانی که 11 نفر جان باختند، Simple Minds آهنگ دلخراش Belfast Child را نوشت.
این رابطه اکنون چگونه است، عشق ایرلند به ایرلند شمالی چیست؟ این به بهترین وجه در این همه پرسی که در 25 مه برگزار می شود، دیده می شود. si، آنچه ایرلندی تایمز در مورد آن می نویسد. اجازه ندهید که چه چیزی در انگلستان است. در آنجا از هر 5 کودک یک نفر به دلیل سقط جنین می میرد. این کمپین به یک مبارزات سیاسی تبدیل می شود و حملات علیه انگلیس مکرر است. همانطور که می شنوید اسلواکی ها و چک ها عمدتاً چیزهای مثبتی در مورد یکدیگر می گویند، به جز چیزهای کوچکی که نیش می زنند، اما خطرناک نیستند. اینجا برعکس است. ایرلندی ها و انگلیسی ها با هم دشمن هستند.
رای دهندگان در ایرلند این گزینه را دارند که اصلاحیه هشتم قانون اساسی را که حقوق برابر برای جنین و مادر در دوران بارداری به رسمیت می شناسد، لغو کنند. ما ایرلندی ها را به چند دلیل بسیار شبیه به ما اسلواکی ها می دانیم. آنها سیب زمینی می خورند، الکل را در بیشتر تعاملات اجتماعی خواهید یافت، و این کشور به شدت کاتولیک است. با دختر کاستلان سابق در قلعه ای که ما زندگی می کنیم. او 35 سال پیش رای نه داد. نه به این دلیل که در آن زمان کاملاً با سقط جنین مخالف بود. اما در آن زمان، حتی زمانی که او جوان بود، بحث و حمایت از سقط جنین غیرقابل تصور بود. الان هم کاملا طرفدار سقط نیست ولی در مورد ناهنجاری های ژنتیکی جنین و تجاوز و محارم طرفدار سقط جنین است. او از بحثی که اکنون در جریان است بسیار قدردان است و برای خودش چشم باز است. او هنوز نمی داند چگونه رای خواهد داد، اما احتمالاً جرات خواهد کرد رای مثبت بدهد.
او میگوید
در آن زمان در سال 1983 مانند برگزیت اکنون بود. رای دهندگان فکر می کردند که می دانند در مورد چه چیزی تصمیم می گیرند، اما ما چیزی نمی دانستیم، ما آن را کشف نکردیم. در هشتمین متمم قانون اساسی، دسته جدیدی از دارندگان حقوق شهروندی ایجاد کردیم، جنین متولد نشده، که وضعیتی مشابه مادر داشت. ما یک زن را با مجموعه ای از سلول ها برابر دانستیم و به این ترتیب حقوق او را سلب کردیم. از آن طرف به انتخاب سابقش نگاه می کند و می گوید: الان اطلاعات بیشتری دارم. یعنی در مورد سقط جنین... او به سرعت اضافه می کند تا روشن کند که همچنان برگزیت را یک مشکل می داند.
من یک حادثه بسیار جالب از Omagh، شهری در ایرلند شمالی دارم. یکشنبه ها به کلیسا می رویم و بعد آبجو می گیریم. اگرچه ما در بریتانیای کبیر هستیم، پرچمهای ایرلند در اینجا به اهتزاز در میآیند، همه بچهها پیراهنهای سفید و کراواتهای سبز دارند، نوعی لباس فرم. ما را برای آبجو دعوت می کنند، فریاد می زنند: به اولستر خوش آمدید!، آنها مست هستند اما بسیار خوب، فقط یک زن در کل سالن است. قبل از سال 1998، حزب سیاسی شین فین از بمب گذاران حمایت می کرد یا حداقل آنها را قضاوت نکرد. جری آدامز، حامی آشکار جمهوری (اتحاد ایرلند شمالی با جمهوری ایرلند را درک کنید)، در مبارزه با وفاداران، برای اولین بار ترور را رد کرد.
در اوت 1998، 29 نفر در اوماغ جان باختند و 200 نفر مجروح شدند. بمب سه ماه پس از رای مردم به توافقنامه جمعه خوب = زمین گذاشتن سلاح منفجر شد. ارتش جمهوری خواه واقعی ایرلند، که IRA جدید نیز نامیده می شود، پشت این حمله بود. اکنون به نظر می رسد که سین فین در اوماگ به صورت دموکراتیک در انتخابات پیروز خواهد شد. امروز، سین فین توسط یک زن اداره می شود و شاید به همین دلیل است که این حزب است که قبل از رفراندوم بیشترین فریاد "بله" را می دهد و بنابراین طرفدار لغو قانون سختگیرانه است. در ایرلند شمالی (استان اولستر) در کنار آن چه می کنیم بنابراین پروتستان ها در حال کاهش هستند، کاتولیک ها در حال افزایش هستند و آنها خواهان ارتباط بیشتر هر دو بخش ایرلند هستند. وقتی در مورد رفراندوم می پرسم که این افراد که از کلیساها بیرون می آیند رای منفی می دهند، آنها محافظه کارتر و کاتولیک تر از جمهوری ایرلند هستند، آنها عملا فقط سبز می پوشند و وانمود می کنند که ایرلندی ارتدوکس هستند. پسر عموی من در دونگال رای منفی خواهد داد. ما قانون متفاوتی در مورد سقط جنین نسبت به آنها در لندن داریم. آنها اعلام می کنند که به سایر بچه های گروه روی می آورند. با این حال، من همیشه آنها را در گروه های بزرگ، اکثراً مردان، ملاقات می کنم و بدیهی است که بحث در آنجا مناسب نیست. رئیس دستور می دهد و فکر نمی کند. اسلواکی ها در این مورد نیز شبیه ایرلندی ها هستند. خب با من خوبه و ایرلند کیلومترها با ایرلند شمالی فاصله دارد. در هر صورت، همه پرسی آخر هفته جامعه را از هم جدا می کند و در ایرلند نیز به شدت سیاسی خواهد شد. خیلی چیزها در خطر است، اینکه آیا ایرلندی ها به سمت تمدن و پیشرفت متمایل خواهند شد.
ایرلندی ها در کمال تعجب به آری رأی دادند. حتی به گفته نویسنده وبلاگ، ایرلند دیگر کشور عقب مانده درونگرا نیست. ایرلند با این رای ثابت کرد که تحت کنترل کاتولیک نخواهد بود. تبریک می گویم. با این حال، مشکل ایرلند شمالی (اولستر) در اینجا باقی است و برگزیت آن را بیش از پیش برجسته خواهد کرد. به ایرلند سفر کنید، نزدیک است. مسافرت رفتن! با استان گرایی اسلواکی مبارزه کنید و جهان به شما علاقه مند خواهد شد...
منبع مقاله: https://bubo.sk/blog/referendum-v-irsku
نویسنده مقاله: Ľuboš Fellner