Wat is pho eigenlijk? Pho is het Vietnamese woord voor noedels. Er wordt een bijvoeglijk naamwoord aan toegevoegd op basis van waar de noedels mee zijn. De meest voorkomende soorten zijn pho bo (met rundvlees) en pho ga (met kip Dit zijn geen gefrituurde noedels, maar een eenvoudiger gerecht - noedelsoep. Als we het over soep hebben, bedoelen we niet een kleine kom zoals je die in een Slowaaks restaurant krijgt. We moeten ons een behoorlijke portie vlees en noedels voorstellen in een achtdelige kom, genoeg voor één hoofdgerecht. Daarom eten we pho met stokjes en een lepel. We scheppen de noedels op met eetstokjes in Aziatische stijl en houden ze vast met een lepel zodat ze niet terugvallen in de soep en over de tafel spatten.
Waarom deze soep zo speciaal is, is moeilijk uit te leggen als je hem niet hebt geproefd. Het is eigenlijk een sterke bouillon gemaakt van runderbotten en -staart, soms de hele dag gekookt, wat over rijstnoedels met vlees en lente gegoten Klinkt het simpel? Misschien, maar elke bouillon is anders, dus pho heeft elke keer dat je het op een andere plek proeft een andere smaak.
Van regio tot regio bieden ze verschillende toevoegingen aan pho. Basistoevoegingen zijn limoen en chili. In het noorden krijgt hij pho in zo'n simpele versie. Maar hoe verder je naar het zuiden gaat in Vietnam, hoe meer andere ingrediënten - spruitjes, kruiden, munt en salade. Ik geef persoonlijk de voorkeur aan de beef-versie - pho bo - en ik voeg altijd limoen en chili toe. Maar het is geen chili zoals chili. In Vietnam hebben ze het heel goed. Met Slowaken niet eens te vergelijken. Er zijn meestal verse chilipepers, chilisaus gemaakt van pepers en knoflook, of idealiter pepers die samen met knoflook in azijn zijn ingemaakt. Deze combinatie geeft pho een heel delicate kruidigheid, die moeilijk te vinden is in ons land.
Pho is een eenvoudig, goedkoop en toegankelijk voedingsmiddel. Ik durf zelfs te stellen dat je het beste niet krijgt in een chique restaurant, maar buiten op straat. In goede restaurants hebben ze de neiging om vlees van betere kwaliteit in de pho te doen die korter wordt gekookt. Het wordt vaak taai omdat het vlees tijd nodig heeft. Aan de andere kant is het uiteindelijk ook jammer voor iets moois die handig gebruikt kan worden voor andere gerechten. Verschillende toeristische etablissementen zijn niet eens het vermelden waard, daar krijg je onvoldoende verhit vlees, soms met de consistentie van kauwgom en slappe bouillon.
Op straat is de situatie echter het tegenovergestelde. De tante op de hoek schept droevige koude noedels in je kom, besprenkelt ze met vlees, dat er op het eerste gezicht heerlijk uitziet, en schenkt het geheel over met bouillon uit de ketel waarvan je dacht dat het rotzooi was. Je gaat op een piepklein straatstoeltje zitten en slurpt vol ongeloof de heldere soep naar binnen. De eerste gedachte is of je echt een goed idee had. Dan zeg je tegen jezelf dat je niet vergiftigd raakt door de soep en het kost toch maar 1,5 euro. Als je het echter proeft, zul je merken dat de dame op de hoek hij weet wat hij doet. De bouillon is sterk, alsof er twee dagen een hele koe in heeft gelegen, het vlees, hoewel niet het beste, is helemaal zacht en smakelijk, en de noedels zijn gewoon niet gekookt en kleven of knoeien helemaal niet. Dan zou het in je op kunnen komen dat dit misschien wel de beste soep is die je ooit hebt gehad.
Pho is Vietnamees fastfood, klaar in een paar minuten. In het koudere noorden zal het je verwarmen, in de hitte van het zuiden zal het je helpen de hitte het hoofd te bieden. Als je het op smaak brengt met limoen, krijgt het een licht zoetzure smaak, wat een echte verrassing is voor onze mensen. Als je van pittig houdt, voeg dan zeker pepers toe, bij voorkeur met Die in Vietnam is niet zo aromatisch als hier, maar hij past perfect bij de smaak van Vietnamese chili. Je merkt het niet eens en je neus loopt zonder te beseffen dat de soep te pittig is.
Als je ooit bezoekt Vietnam , dus pho is een must-try. Idealiter lekker op straat op een blauw plastic stoeltje, zoals die kleine scooterist die je een minuut geleden een stadstour van $ 5 probeerde te verkopen. Als je niet naar gaarkeukens op straat durft te gaan, zoek dan een eenvoudig restaurant. Het liefst eentje waar de prijs rond de 35-40.000 dong (1,5 euro) ligt en de verkoper zegt alleen ja en nee. Geniet van een van de beste soepen die Azië te bieden heeft! Het hart van pho klopt niet tussen de geüniformeerde obers van luxe restaurants, maar tussen de kleurrijke kraampjes van straatverkopers in de straten van Vietnamese steden.
Bron artikel: https://bubo.sk/ blog/reis-naar-het-hart-van-Vietnamese-pho
Artikelauteur: Samuel Kląč