Azijn Noira van Château Rúbaň

De Noria-variëteit behoort tot relatief jonge nieuwe edelen. Het werd in 1974 in Slowakije gekweekt door A. Foltán in het Vine and Wine Research Station in Veľky Krtíš. Het is ontstaan door de rode variëteiten Ezerjó en Tramín te kruisen. Het voordeel van de op deze manier verkregen wijnstok ligt in de vereisten voor de teelt ervan. De thuisbasis is Slowakije met zijn typische klimatologische omstandigheden. Daarom is Noria een ideaal ras waar we met recht trots op mogen zijn.

Het lijkt misschien dat 1974 lang geleden is, maar dat is niet het geval in de fokkerij. Het hele proces, van de eerste zaailingen tot de verificatie van de wijn in duurt 30 jaar of langer. Daarom werd Noria pas in 2002 geregistreerd. Geduld loonde in dit geval en vandaag genieten we van slokjes vol weidebloemen, verse citrusvruchten, vooral grapefruit en wijngaardperziken.

Bij Château Rúbaň hebben we de unieke eigenschappen van deze variëteit nog verder ontwikkeld. Wij zijn de eersten die een combinatie van een Slowaakse variëteit met een beproefde methode voor het maken van mousserende wijn brengen. We combineerden zijn grootste krachten met technologie en Sekt Noria was geboren. De bubbels droegen bij aan de schoonheid van de Noria en ontwikkelden een al uitstekende smaak. Gemaakt voor uitmuntendheid, het benadrukt momenten van feest en vreugde, ontroerende toespraken, momenten van oprechte blikken.

Waar komen bubbels in wijn vandaan en wat is hun geschiedenis?
Het beschrijven en bewijzen van de historisch correcte oorsprong van mousserende wijn is bijna onmogelijk tegenwoordig. Er zijn verschillende beweringen over de oorsprong ervan en het hangt altijd af van de methode die we besluiten te beschouwen als de voorloper van de productie van vandaag. De eerste methode om mousserende wijn te produceren is bekend sinds 1544 en werd in Frankrijk gebruikt onder de naam "méthode rurale". Het principe bestond uit de intermitterende gisting van de most in combinatie met het verwijderen van de gist. Gedeeltelijk gefermenteerde most met inhoud werd gebotteld, waar het eindigde met gisten. De resterende gist werd verwijderd door decanteren (geleidelijk gieten van de vloeistof uit het bezinksel).

Rond 1660 begon de productie door secundaire gisting in gebruik te worden genomen. Gegevens over deze productie verschillen aanzienlijk van elkaar. Er zijn bekende beweringen dat deze mousserende wijnen uit Engeland komen, maar ook uit de Champagnestreek in Frankrijk. Sommige auteurs halen zelfs een gerucht aan volgens hetwelk de hertog van Bredford een lading wijn uit de Champagne bestelde, terwijl per ongeluk jonge, ongegiste wijn werd gebotteld, die gistte tijdens de reis naar Engeland, en na opening genoot de hertog van de eerste mousserende wijn in zijn kelder.

De laatste legende over de oorsprong van mousserende wijn is een van de meest bekende. Het vertelt over een benedictijner monnik die wijn bottelde van een uitstekende vintage, met een kleinere hoeveelheid ongegiste suiker. Zelfs na het vullen van de vaten had hij nog een bepaalde hoeveelheid wijn over. Hij wilde deze uitstekende wijn niet mengen met andere variëteiten, dus besloot hij hem te bottelen. Bij latere inspectie ontdekte hij dat de meeste flessen leeg waren. Kurken lagen over de vloer gestrooid. De kurk van een van de laatste wijnen vloog er met een kabaal uit en bruisend sap begon uit de fles te stromen. De wijn verraste hem met zijn frisheid. Hij besloot de kurken met touwtjes aan de andere flessen vast te maken. Op de vanuit deze ervaring bedacht de monnik een procedure die zich geleidelijk over de Champagnestreek verspreidde. Deze monnik heette Dom Pérignon.

Bron: VOLDŘICH,R. Technologie van mousserende wijnen. 1e editie Praag: SNTL, 1984. 238 pp.